بخشی از نوشتۀ توماس فریدمن
گاه و بیگاه از من میپرسند: «به جز كشور خودت به كدام كشور دیگر علاقه داری؟» همیشه یك جواب داشتهام: تایوان
و مردم میپرسند: «تایوان؟ چرا تایوان؟»
جواب خیلی ساده است. چون تایوان صخرهای لم یزرع در دریایی پر از امواج توفانی و بدون منابع طبیعی برای زندگی كردن است. حتی برای ساخت و ساز باید از چین ، شن و ریگ وارد كند و با وجود همه اینها چهارمین ذخایر كلان مالی دنیا را در اختیار دارد. زیرا به جای كندن زمین و استخراج هر آنچه كه بالا میآید، تایوان ذهن و افكار 23 میلیون تایوانی را میكاود، استعدادشان را، انرژیشان را و هوش و ذكاوت شان را. چه زن و چه مرد.
همیشه به دوستانم در تایوان میگویم: شما خوشبختترین مردم دنیا هستید، چطور اینقدر خوشبخت شدهاید؟ نه نفت دارید، نه سنگآهن، نه جنگل، نه الماس، نه طلا، فقط مقدار كمی ذخایر ذغال سنگ و گاز طبیعی و به خاطر همین هم است كه فرهنگ تقویت مهارتهایتان را توسعه دادهاید؛ كاری كه امروزه ثابت شده با ارزش ترین و تنها منبع تجدیدپذیر واقعی در جهان است.
استاد رضا جعفری
آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست، زیرا :